Nog één keer een blogje
29 januari 2025 - Apeldoorn, Nederland
Ik pak de tassen in voor deze zes weken lange trip naar Spanje, niet de fietstassen, maar gewone weekendtassen. Dat voelt ongewoon, ook de periode voelt ongewoon. Voor een vakantie van zes weken pakken wij de fietstassen en gaan in het voorjaar op pad, dat zit zo in ons systeem.
Ik wik en weeg wat mee moet, mee kan en misschien mee gaat. Als ik bij de fietskleding kom, de fietsen gaan natuurlijk mee, dan ga ik even op slot en drijf wat af met mijn gedachten…
Het is heerlijk om met elkaar deze trip te gaan maken. In een fijn huis en mooie omgeving. Maar de periode is wat vreemd. Meestal gaan wij een weekje in deze winterperiode weg met elkaar om de plannen voor de zomer te bespreken en alvast een vreugdedansje te maken omdat er weer iets moois gevonden is om naar toe te fietsen.
Hoe anders is het nu. De plannen van vorig jaar kregen abrupt een einde omdat Hans een hele nare, slechte boodschap kreeg in december '23. Onze stoere, sportieve vriend, een boom van een kerel en één en al positiviteit wilde er voor gaan, en zo ging hij zijn behandeling in. Ad ging wekelijks met hem fietsen, hoe slecht het weer ook was, en ze genoten!
Het plan om nog met elkaar in Frankrijk te fietsen werd door het medisch team toegejuicht en het meedenken was fijn, waardoor wij de moed er in hielden en er voor gingen. Vlak voor de trip naar Frankrijk bleek dat het fietsen niet meer ging en hebben wij veertien dagen heel intens met elkaar doorgebracht in de Dordogne. Hans ging tijdens deze vakantie steeds verder achteruit, wat zorgen gaf, maar wij wilden niet opgeven. Wij hebben daar nog mooie herinneringen gemaakt. Onze sterke, lieve, positieve vriend is kort na thuiskomst overleden.
Al deze gedachten gaan nu door mijn hoofd als ik de tassen pak. In die tassen gaan ook de vele mooie tochten en herinneringen mee om ze met z’n drieën in Spanje weer op te halen en met elkaar te delen. Hoe fijn is het dat Reneé heeft besloten met ons mee te gaan. Maar hoe vreemd is het dat er een stoel in de auto leeg blijft…
Dat wij nu zes weken met elkaar weggaan en de zon op gaan zoeken en wat energie op doen zal ons goed doen. De afgelopen zomer is langs ons heen gegaan en nu de zon voelen zal vast fijn zijn, al zullen wij Hans ontzettend missen daar. Hij genoot van elke trip en was hij te lang thuis, werd er weer iets verzonnen om te ondernemen.
Met deze instelling van Hans gaan wij nu met elkaar op pad en hopen op een fijne tijd in Spanje. Wij maken waarschijnlijk niet van elke dag een blog, maar willen toch wat mooie avonturen delen om ze later weer terug te kunnen lezen, net als al onze belevenissen hier, waar wij nog regelmatig langsgaan en weer even zijn waar wij toen waren....
Dit blog, met al onze avonturen gaat sluiten omdat het de verhalen zijn van ons 4tjes. Op Polarsteps (link onderaan) zal er onder ons eigen account verslag gedaan worden over onze toekomstige verhalen met z'n 2tjes of 3tjes.
Heel veel dank voor het meereizen, reageren en wie weet tot ziens daar waar wij verder gaan.
Wat een schrik! We kennen elkaar ( Renée en Hans) van een fietstocht naar Rome. Sindsdien volg ik jullie op Polarsteps. Dat is nu afgelopen. Gecondoleerd alle drie met het missen van Hans!! Veel sterkte Renée met het oppakken van je leven. Dat doe je goed met zo’n trip, vol herinneringen, gemis, maar ook weer nieuwe dingen.
Geniet van en met elkaar! Lieve groet van ons, Lucie en Joop
Voor jullie in Spanje: herinneringen met een lach en een traan.
Elly en Victor
Wat een goed initiatief weer. Ondanks het gemis van Hans toch weer op pad . Respect en zoals eerder benoemd zal Hans het toejuichen. Dat kan niet anders en hij zou niet anders gewild hebben. Dat weet ik zeker. Sterk van je Renée maar je bent natuurlijk in zeer goed gezelschap. Geniet zoveel mogelijk en hopelijk mooi weer.
Liefs, Henk
Fijn dat jullie er weer met z'n drieën op uit trekken. Het zal heel vreemd zijn zonder Hans, maar hij zou zeker niet anders hebben gewild, dan dat jullie dat blijven doen.
We hopen dat jullie ondanks het gemis toch ook kunnen genieten van elkaar en de omgeving.
Liefs, Wilma en Eduard.
Liefs, Petra en René
Wat heb je de emoties rondom jullie vertrek met elkaar, mooi verwoord! Want het is zo verdrietig om Hans te moeten missen.
Maar ‘ life goes on’ en we wensen jullie een heerlijke tijd in het fijne Spanje! De zon zal het gemis van Hans een beetje verzachten…
Maak er een feestje van!
Heel veel sterkte en liefs voor Renée en jullie!